opowiadanie. 5

Moim zdaniem ten rozdział jest jakiś dziwny i bez sensu... Jeśli przeczytasz zostaw komentarz :D ♥

__________________________________________________________________________________

NASTĘPNEGO DNIA

Obudziłaś się w szpitalu. Ostre światło raziło twoje oczy. Ktoś trzymał cię za rękę. Ku twojemu zdziwieniu nie był to Zayn tylko Liam.

-Jowita się obudziła!- wrzasnął chłopak.

Wszedł tylko Zayn. Liam  puścił twoją dłoń i szybko wyszedł. Teraz siedział tu tylko on… Zaczął płakać. „Zaraz, zaraz Zayn płacze, czyli jednak ma uczucia”- pomyślałaś.

- ty żyjesz, nawet nie wiesz jak się cieszę- powiedział przez łzy.

-Zayn, czemu wtedy tak chamsko się zachowałeś?

-Byłem zazdrosny o Liam'a. Przepraszam, ja naprawdę cię kocham ,ale nie umiem tego okazać.

-Zayn ty w ogóle nic nie okazujesz. Pokazujesz teraz jak płaczesz. Bardzo mnie to wzruszyło ,ale boję się ,że ty tylko udajesz…

-Nie, ja nie udaję.

 Chłopak miał niewyraźną minę. Nagle upadł na podłogę. Zaczęłaś płakać. Nie wiedziałaś co się dzieje… Zauważyłaś ,że z jego kieszeni wypadły jakieś tabletki.

-Zayn. Proszę nie… Nie popełniaj tego samego błędu co ja. To cię zniszczy.

Zeszłaś z łóżka i klęknęłaś przy Zayn'ie. Nie mogłaś zawołać lekarza ,bo Zayn mógłby mieć przez to jakieś kłopaoty. Poszłaś więc po Liam'a.  Wiedział już o co chodzi. Zrobił co powinien i usiadł na krzesełku. Położyłaś głowę Zaya na kolanach. Czekałaś ,aż się obudzi. Zayn otworzył oczy. Pocałowałaś go w czoło po czym ucałowałaś Liam'a ,za to co zrobił.

-Dzięki stary. –wyszeptał Zayn.

-Nie ma za co. 

Po chwili zadzwonił telefon Liam'a. Chłopak odebrał i nagle wybuchnął  płaczem.

-Liam co się dzieje?- zapytałaś ze zmartwieniem.

- Isabella nie żyje.

-Kim jest Isabella?

-Moją narzeczoną.

-Stary tak mi przykro- rzekł Zayn.- spojrzał na ciebie i chwycił za rękę.- muszę porozmawiać z Jowi. Zaraz wrócimy.

Wyszliście za drzwi. Zayn spojrzał na ciebie swymi pięknymi oczyma.

-Kochanie, może przestaniemy chodzić na miesiąc. Jesteś potrzebna Liam'owi.  Zaopiekuj się nim. –wyszeptał Zay.

-A ty?

-Ja wytrzymam. Ale nie za bardzo chcę patrzeć jak się całujecie więc pojadę do hotelu.

Zgodziłaś się na jego propozycje. Pocałowałaś go  i weszłaś do sali. Liam siedział  przy ścianie i płakał. Podeszłaś do niego złapałaś za rękę.

-Gdzie Zayn?- Zapytał.

-Musiał jechać do domu.

Chłopak nie mógł przestać płakać. Wplotłaś dłonie w jego włosy i go pocałowałaś. Chwilę trwaliście w tym pełnym smutku pocałunku. Liam odepchnął cię i odwrócił głowę. Objęłaś go i pocałowałaś jeszcze raz.  Oderwał się i wtulił w twoją pierś. Nie było to nic dziwnego, bicie serca ponoć uspokaja.

-Kochałem ją – rzekł przez łzy.

-Wiem…

-Nie odzywała się przez miesiąc ,a teraz umarła.

Strasznie było ci go szkoda. Zabrałaś Liam'a do samochodu. Chłopak usiadł na miejscu pasażera z przodu.

-Co zrobimy jak Zayn się dowie?- Zapytał.

-Na pewno zrozumie.

-Tak się cieszę ,że ty jesteś przy mnie.

Dojechaliście do hotelu. Poszliście do pokoju 1D. Wszyscy zwrócili swój wzrok na was. Mocno  uścisnęli ciebie i Liam'a.