opowiadanie. 4 ♥

Bardzo proszę komentujcie :D
__________________________________________________________________________________


Zayn poszedł ,a ty weszłaś do waszego pokoju. 

NASTĘPNEGO DNIA

Obudziłaś się o 9.00. Zauważyłaś ,że Astrid jeszcze śpi więc po cichu się ubrałaś wyszłaś z pokoju.  Nagle przed drzwiami stanął Zayn.

 Strasznie się wystraszyłaś . W rękach trzymał bukiet orchidei. To twoje ulubione kwiaty.

-Witaj kochanie- rzekł radośnie Zayn.

-Hej. Czemu masz taki dobry humor?

-A co mam się smucić?

-Nie…

-Mam taki dobry humor dlatego ,że zorientowałem się ,że mam przy sobie dziewczynę  z marzeń.

-dziękuję.

Chłopak dał ci bukiet i złożył pocałunek na twoim czole. Złapałaś Zayn'a za rękę i poszliście do pokoju chłopaków. Oglądali oni film. Niall rozglądał się za Astrid. Wyszłaś na balkon z Niall'em. Chwilę porozmawialiście po czym wróciliście do pokoju.

Chłopacy chcieli zrobić dla was ciasteczka ,ale chyba im nie wyszło. Teraz toczyła się wojna na mąkę. Gdy stanęłaś w kuchni , przestali ,ale po chwili Liam obsypał Zayn'a no i się znowu zaczęło. Zayn sypnął ci mąką prosto w twarz. Przyłączył się do nich Niall no i w końcu ty. Po 15 minutach postanowiłaś przerwać tą wojnę.

-Chłopacy dość. Won mi z kuchni!!! Ale najpierw otrzepcie się tutaj.

Chłopcy zrzucili z siebie kilogramy mąki i poszli do salonu. Postanowiłaś posprzątać ten bałagan. Harry przyszedł ci pomóc. Schowałaś kosmyk włosów za ucho. Schyliłaś się nad zlewem by sięgnąć gąbkę i wtedy twój srebrny pierścionek osunął ci się z palca i wpadł do odpływu.

-Nie! –Krzyknęłaś po czym zalałaś się łzami.

Harry przestał zmiatać podłogę i podbiegł do ciebie.  Po chwili wszyscy znaleźli się w kuchni.

-Kochanie czemu płaczesz? –Zapytał ze zmartwieniem Zayn.

-Mój pierścionek wpadł do odpływu.

-Nie martw się kupię ci nowy.

-Ale ten dostałam od taty na moje trzynaste urodziny.  A tata nie żyje. Nie mam już nic po nim…

Zayn nie wiedział co powiedzieć ,czekałaś na próbę pocieszenia z jego strony ,lecz zamiast Zayn'a pocieszał cię Liam.

-Nie martw się ,twój tata zawsze będzie przy tobie… Masz go w sercu. A pierścionek się wyciągnie.

-Dzięki.

Przytuliłaś Liam'a za te słowa otuchy. 

-Wiecie co?- zapytałaś

-Nie.- rzekli jednogłośnie.

-Chciałabym mieć taką rodzinę- Znowu zaczęłaś płakać.

Chłopacy mocno cię objęli. Tylko Zayn stał z tyłu najwyraźniej był zazdrosny o Liama.  Zayn złapał Liama za ramię i poszli do sypialni Zayna.

-Stary Jak możesz podrywać ją na moich oczach- rzekł Zayn.

-Ja jej nie podrywałem. Ona płakała ,a ty jej nawet nie pocieszyłeś, więc ja postanowiłem poprawić jej humor.

-Ale mogłeś nie dać się jej przytulić.

-Wiesz co? Odpierdol się, idę pomóc wyciągnąć pierścionek z odpływu ,a ty przemyśl wszystko.

 

 Liam wrócił ,sądząc po jego minie pokłócił się z Zaynem. Usłyszałaś trzask drzwi. Zayn wyszedł.

-Wyjmiecie pierścionek ,a ja pójdę za Zaynem.

-Spoko.

Wybiegłaś szybko z ich pokoju.  Zayn wyszedł z hotelu. Zauważyłaś go po drugiej stronie ulicy. Pomachałaś do niego.

-Zayn! Czekaj!- krzyknęłaś.

-Spierdalaj! Liam na ciebie czeka.

Chciałaś przebiec na drugą stronę ulicy, ale się przewróciłaś.