opowiadanie 12. :D

-Liam, nie mogę. Przepraszam…

-To ja przepraszam…

Chłopak wyszedł z pokoju. Ubrałaś się w białą sukienkę z koronką. Wyjrzałaś przez okno. Padał deszcz.  Nagle do twojego pokoju wbiegł Harry . Chwycił cię za rękę i wyciągnął na dwór. Cała przemokłaś.

-Harry co ty robisz?!

-Zamknij się!

Hazza chwycił cię za biodra i przyciągnął do siebie. Namiętnie cię pocałował.

-Zawsze o tym marzyłem …

Zauważyłaś błysk aparatu. Jakiś fotograf zrobił wam zdjęcie. Odsunęłaś się od loczka.

-Proszę pana, błagam niech pan to usunie!- krzyknęłaś.

-Oszalałaś ?! Mój szef na pewno da mi podwyżkę.

Mężczyzna zniknął ci z oczu. Klęknęłaś w kałużę. Twoja śnieżnobiała sukienka była cała brudna. Zaczęłaś płakać.

-Niall się załamie gdy się dowie- załkałaś.

-Nie załamie się. Przecież nie chodzicie…

-No… Wiesz…

Spojrzałaś w dół. Harry szeroko otworzył oczy.

-A więc chodzicie. Louis miał rację. Mówił mi ,że widział jak się całujecie.

-Kurwa. Jestem potworem. Każdego z was zraniłam… Najbardziej szkoda mi Nialla ,on jest taki wrażliwy… Nie chcę ,aby dowiedział się o tym pocałunku dzięki jakiejś gazecie. Sama mu wszystko powiem… Pa…

Wbiegłaś cała brudna do domu. Weszłaś do pokoju blondyna i usiadłaś na łóżku. Chłopak był w łazience. Nagle drzwi się otworzyły i prze tobą stanął nagi Niall. Szybko zakryłaś oczy.

-Sorry- powiedział.

-To ja przepraszam…

Irlandczyk wszedł powrotem do łazienki i szybko włożył bokserki. Usiadł przy tobie. Złapał cię za rękę. Pocałował cię. Spojrzałaś mu głęboko w oczy. Przytknęłaś dłoń do jego klatki piersiowej.

-Coś cię martwi… Co się stało? –zapytał.

-Tak. Błagam tylko się nie gniewaj… Całowałam się z Harrym…

Spojrzałaś na swoje dłonie. Chłopak się od ciebie odsunął.

-Wynoś się! –krzyknął.

Szybko wybiegłaś z pokoju. Weszłaś do siebie i spakowałaś swoje rzeczy. Wyszłaś z domu i wsiadłaś do swojego samochodu. Odjechałaś. Zamieszkałaś w tym samym hotelu ,co kiedyś. Recepcjonistka przywitała cię serdecznie i dała ci kluczę do twojego starego pokoju. Rozpakowałaś się i zasnęłaś.

JAKIŚ CZAS PÓŹNIEJ

Nie widziałaś się z chłopcami już tydzień. Samotność cię dobijała. Postanowiłaś ich odwiedzić. Pojechałaś do nich. Weszłaś do domu i przywitałaś się z chłopakami.

-Gdzie Niall?

-U siebie ,ale nie…

Szybko weszłaś do pokoju blondyna. Zamurowało cię. Niall właśnie kochał się z jakąś dziewczyną. Wybiegłaś z pokoju i schowałaś się na strychu. Usiadłaś na parapecie. Wpatrywałaś się w przestrzeń. Po chwili Irlandczyk cię znalazł.

-Wybacz… Ja nie chciałem…

-Jak można niechcący się z kimś przespać?!

-Ty całowałaś się z Hazzą!

-Tak ,ale nie… Myślałam ,że jesteś inny. Szybko się jednak pocieszyłeś.

Wróciłaś do hotelu, zabrałaś swoje rzeczy i udałaś się na lotnisko. Kupiłaś bilety na lot do Polski. Wsiadłaś do samolotu. 3 godziny później już byłaś w Polsce. Przyjechała po ciebie mama. Dojechałyście do domu . Astrid już na was czekała. Na rękach trzymała dwójkę dzieci, Laini i Lewisa. Wypakowałaś się i usiadłaś na kanapie. Nagle z kuchni wybiegła Elizabeth. Mocno cię przytuliła. 

DWA LATA PÓŹNIEJ

Siedziałaś z Laini, Lewisem i Elizabeth. Oglądaliście Króla Lwa. Adain przytulała się z Mattem. Dwa miesiące temu wyszła za niego za mąż. Ty od dwóch lat nie miałaś chłopaka. Zapomniałaś o chłopakach z One Direction. Nie miałaś czasu o nich myśleć. Wyszłaś na zakupy. Szłaś chodnikiem gdy zauważyłaś tłum dziewczyn. Stali tam chłopcy. Zauważyli cię. 

-Zatrzymajcie ją! - krzyknął Zayn i wskazał na ciebie. 

Przyśpieszyłaś kroku. Wszyscy biegli za tobą. Schowałaś się w malutkiej kawiarence. Gdy już zniknęli ci z oczu ktoś złapał cię za ramię. 

-Poczekaj...

-Daj spokój Harry... Było, minęło... Już nie jestem tamtą głupią dziewczyną ,która miała nadzieję. Nadzieję na to ,że wszystko się ułoży. Już prawie o was zapomniałam ,ale musieliście wrócić... 

-Pomóż nam... Proszę... Od dawna chłopacy się nie uśmiechali. Są nieszczęśliwi... Potrzebujemy cię...

-I co z tego?

-Proszę wróć z nami do Londynu...

-Nie.

-Przynajmniej na miesiąc. 

-Nie.

Ruszyłaś przed siebie. Jednak nie mogłaś go tak zostawić. Cofnęłaś się. 

-Ok. Wrócę. 

Wsiedliście do samochodu.

 ___________________________________________________

Strasznie krótkie -.- Boże jak ja dawno nic tu nie dodawałam ;c W ogóle nie mam czasu. Strasznie mnie denerwuje to ,że wszyscy przejmują się 'Haylor'. Zapominają o reszcie. Jeśli Harry i Taylor naprawdę się kochają to pozwólmy im być szczęśliwi. C:  

Proszę o komentarze. :)